وامّا ( ص ) : را وقف مرخّص گويند يعنى آن كلام كه بعد از وى است به ما قبل خود متعلّق است امّا رخصت وقف داده‌اند از براي ضرورت منقطع شدن نفس به سبب درازى كلام . مثال « 1 » وى هم در آية إنّ في خلق السّموات والأرض « 2 » [ تا آنجا كه ] من كلّ دابّة ( ص ) در اين كلمهء دابّة . اينها است رموزى كه امام « 3 » سجاوندى - رحمه اللّه - « 4 » ياد كرده است . و « 5 » امّا آن هشت ديگر كه متأخّران در مصاحف وضع كرده‌اند يكى ( ق ) است . وقاف « 6 » رمز قد « 7 » قيل است . يعنى بعضي گفته‌اند « 8 » كه وقف است « 9 » امّا امام - رحمه اللّه - « 10 » نپسنديده است . وديگر ( قف ) است . وحكم اين هردو ، حكم وقف مطلق است . كذا سمعت من أستادى بإسناد إلى أستاد [ ه ] « 11 » - سلّمه اللّه وأبقاه - « 12 » . و « 13 » ديگر ( س ) « 14 » است . وسين [ رمز ] « 15 » سكته است . وسكته وقف است « 16 » بىتنفّس . كذا سمعت من أستادى - سلّمه اللّه تعالى - « 17 » . و « 18 » ديگر [ ( وقفه ) ] است . ومراد از وقفه « 19 » همان است كه از سين كرسي [ فهمند ] كه سكته [ و ( وقفه ) ] « 20 » دو لفظاند به يك معنى در اصطلاح قرّاء . كذا سمعت منه أيضا . وهو من أستاد [ ه ] « 21 » وأستاد [ الأئمّة مولانا ] « 22 » ظهير الدّين القنّوجى « 23 » - رحمه اللّه - « 24 » . وديگر « 25 » از آن رموز ( قلا ) است . ومراد از وى قيل لا وقف است « 26 » يعنى بعضي

--> ( 1 ) . س : نشان . ( 2 ) . بقره / 164 . ( 3 ) . ك : - امام . ( 4 ) . ك : - رحمه اللّه . ( 5 ) . ك : - و . ( 6 ) . ك : كه . ( 7 ) . ك : - قد . ( 8 ) . ك : - اند . ( 9 ) . ك : - است . ( 10 ) . ك : سجاوندى . ( 11 ) . از ك افزوده شد . ( 12 ) . ك : - سلّمه اللّه وأبقاه . ( 13 ) . س : - و . ( 14 ) . س : + سين . ( 15 ) . س : رمزى ، به قياس كه اصلاح شد . ( 16 ) . ك : - است . ( 17 ) . ك : - سلّمه اللّه تعالى . ( 18 ) . س : - و . ( 19 ) . س وك : - و . ( 20 ) . نسخهء ك بريدگى دارد . ( 21 ) . س : ى ، به قياس ك اصلاح شد . ( 22 ) . نسخهء ك بريدگى دارد . ( 23 ) . ك : الفتوحى . قنّوج : نام منطقه‌اى در هند است . ( معجم البلدان ، ج 4 ، ص 409 ) . ( 24 ) . ك : - رحمه اللّه . ( 25 ) . س : - ديگر . ( 26 ) . س : - است .